Brossen is uit de mode

Waarom verdwijnen er steeds meer studentencafés in Mechelen?

Door faillissementen en disputen met brouwerijen blijft het aantal studentencafés in Mechelen slinken. Vooral aan de Zandpoortvest is het armoe troef. Ondertussen blijft er nog maar één van de vijf oorspronkelijke cafés van het laatste decennium over.

brossen

Zo werd Fakbar Tweede Zit eerst nog omgedoopt tot Café Anaconda. Het pand dat de inmiddels opgeheven hoogstudentenvereniging Athena een thuis gaf, werd uiteindelijk toch vervangen door een copyshop. Nadat het ambitieuze project van Café De Rector tot een einde kwam, moest ook concurrent Den Brosser ironisch genoeg baan ruimen voor een vestiging van New Testament Ministries International. Dat is allemaal ontzettend jammer voor de hedendaagse Mechelse student, die meer en meer gedwongen is om uit te wijken naar grootsteden als Leuven, Antwerpen of Brussel

Boterhammen opeten en wegwezen

Café De Student, recht tegenover campus De Vest, bestaat ook niet meer. Luc Van Rompaey, die tevens ook Café De Ministreel en de Equator bezit, was de laatste eigenaar van het studentencafé. Waar nu een pizzazaak gevestigd is, kwamen ooit hopen studenten vele uren brossen. Na enkele sluitingen is Luc dus waarschijnlijk de laatste eigenaar van het eens zo populaire café. “Studenten doen tegenwoordig nog maar weinig geld op wanneer ze op café gaan”, zeg Luc. ”De Student had een rijke geschiedenis in het Mechelse studentenleven. Ik heb het café twee jaar gehad en het zat hier ook effectief elke middag vol. Alle studenten kwamen hun boterhammen opeten bij ons en dronken dan een pintje maar waren dan terug weg.”

“Studenten drinken thuis voor en halen hun bier in de nachtwinkel”

“Brossen is uit de mode”, vertelt de voormalig cafébaas geërgerd verder. “De meeste studenten volgen braaf al hun lessen en wanneer die gedaan zijn, vertrekken ze rechtstreeks naar huis. Vroeger kwamen de studenten dan nog tenminste eentje of meer drinken. Op den duur kwamen onze inkomsten dan enkel van de studentenverenigingen die één of twee keer per week een TD organiseerden. Studenten drinken thuis voor en halen hun bier in de nachtwinkel. Op café gaan is enkel voor de gezelligheid en niet meer om te drinken en geld op te doen”, aldus Luc Van Rompaey.

Leuvense concurrentie

Maar gaat de jeugd dan niet meer uit? Als je op een donderdagavond in een gemiddelde bar in Leuven binnenkomt is het koppenlopen om aan de toog te geraken. Waarom lukt dit dan niet in Mechelen? Luc ziet de fakbars als grote schuldige. “In Leuven halen de cafés al lang hun winst niet meer uit de studenten omdat de fakbars van de verschillende studentenverenigingen het meeste volk trekken. Doordat deze fakbars zwaar gesponsord worden door AB InBev kunnen ze bier schenken aan abnormaal lage prijzen. Dat maakt dat Leuvense studenten extreem goedkoop bier gewoon zijn en hun neus ophalen voor normale prijzen in Mechelse cafés. In Antwerpen zitten dan weer meer studenten dan in Mechelen waardoor de cafés daar langer kunnen bestaan maar uiteindelijk gaan de minder gunstig gelegen cafés ook dicht.”

brossen2
Bruisende cafécultuur

Oud-student Simen Eeckhout (21) heeft drie jaar Journalistiek in Mechelen gestudeerd en rondde de professionele bachelor vorig academiejaar af. Naast zijn journalistieke studies was Simen eerst schachtenmeester en daarna zelf preses van hoogstudentenvereniging Intermedia. De uit Koningslo afkomstige alumnus was voor zijn studies nog nooit in Mechelen geweest maar ontwikkelde een grote liefde voor de Dijlestad.

“In Mechelen zijn er minder studenten dan in veel andere steden, maar het lijkt mij vooral dat er een minder groot percentage op kot zit dan in pakweg Leuven of Antwerpen”, aldus Eeckhout. “Daarnaast heerst er bij veel studenten die naar Mechelen trekken een gevoel dat er toch niets te doen is. Hierdoor hebben ze minder verwachtingen en gaan ze minder op ontdekking naar de mogelijkheden van onze kleine stad. Dat is de reden dat er maar vier studentenverenigingen zijn in Mechelen en kort door de bocht ook slechts drie studentencafés.”

“De school moet blijven groeien met de stad, waardoor er meer studenten zullen komen en bijgevolg het studentenleven ook meer zal floreren”

“In Mechelen is er doordeweeks sowieso al niet veel te doen voor de jonge mens, op de studentenverenigingen na dan”, vertelt de voormalig Intermediaan. “Er is in de week gewoonweg geen vaste stroom jong volk. Cafés in Mechelen doen buiten de verenigingen door ook geen specifieke moeite om studenten aan te trekken. Toch vind ik dat er in Mechelen een bruisende cafécultuur heerst. Er zijn veel leuke cafés en terrasjes, waar ook veel studenten komen.”

Meerdere faillissementen

“Studentencafés in Mechelen zijn daarbij nooit 100% studentencafés, op de Planeet na dan misschien. De Mechelse cafés kunnen nooit enkel draaien op inkomsten van studenten, omdat die wereld hier gewoon te klein is”, oordeelt Simen. “Intermedia heeft vier clubcafés gehad in drie jaar tijd en alle vier gingen ze failliet. Daarom heeft Intermedia beslist om even geen vast café te zoeken, maar op een veiligere manier het beste uit verschillende werelden te kiezen. Hoe kan dit verbeteren? De school moet blijven groeien met de stad, waardoor er meer studenten zullen komen en bijgevolg het studentenleven ook meer zal floreren”, besluit Simen Eeckhout.

Liever Cara dan op café

Pascal Van Himste, de cafébaas van Café Boesjkammeree bevestigt Simen Eeckhout. Den Boesjkammeree is meer een stadscafé dan een studentencafé en leeft dus maar voor een deeltje op de Mechelse studenten. Hoogstudentenvereniging Toeristika kwam acht jaar geleden aankloppen en kreeg een ruimte in de kelder van het pand. Den Boesj, zoals het café in de volksmond wel eens genoemd wordt, heeft een uitstekende ligging aan het station en trekt vooral op vrijdag- en zaterdagavond hopen veelconsumerend volk.  Vooral volwassenen, zo blijkt. “Het bestedingspatroon van studenten ligt heel anders dan vijftien jaar geleden. In plaats van af te spreken op café hangt de jeugd ergens anders rond. €2,20 voor een glas bier is veel maar als iedereen zijn drank in grootwarenhuizen koopt om het goedkoper te maken, zal dat die prijs niet ten goede komen.”

“Enkel afhangen van studenten is onmogelijk. Je hebt dan vier maanden geen inkomsten met de blok en vakantie ingerekend. Studenten gaan in het algemeen gewoon minder op café dan vroeger”, vertelt Van Himste terwijl hij een Perrier besteld. “Op een gemiddelde TD verdienen we ongeveer 30% van wat we tien jaar geleden verdienden. Evenementen als die Moose Bar aan het Douaneplein voelen we uiteraard ook omdat er veel potentiële klanten op vrijdag en zaterdag daar eens een kijkje gaan nemen. Logisch ook, want verandering van spijs doet eten. Zo’n sfeer als een winterbar kunnen wij helaas niet creëren.”

Moeilijke brouwerijen

“Dit allemaal is niet alleen de fout van de studenten”, aldus Van Himste. “Er wordt in het algemeen veel minder gedronken in cafés dan vroeger. Dat samen met dat de loonkost per werknemer hoger ligt en er meer belastingen worden gevraagd, zorgt voor meer faillissementen binnen de horeca. Op een pintje van €2,20 houden wij na aftrek van alle kosten iets minder dan 10 eurocent over.”

De meeste cafés hangen ondertussen van een brouwerij af. De brouwerij heeft dan ook de macht om een café te sluiten wanneer er niet genoeg hectoliter bier wordt getapt. De enige manier om daar tegenin te gaan als horecazaak is zelf de vaten rechtstreeks aankopen bij de producenten van het bier. Dit vraagt natuurlijk een groot kapitaal en dat is iets wat niet elk café gegund is. “Bij ons is dat geen optie”, besluit Van Himste. “Doordat ik meerdere zaken heb, heb ik een stevige korting kunnen bedingen bij Alken-Maes. Gelukkig maar, anders zouden mijn cafés niet lang meer bestaan.”

Hoe dystopisch dit allemaal mag klinken, eigenlijk ligt de oplossing voorhanden. Wanneer u volgende keer nog eens uitgaat, spring dan niet te snel de trein op naar Antwerpen of Leuven. Durf ook al eens uw eigen studentenstad te ontdekken en drink er enkele drankjes. Zo zal een mooie traditie kunnen blijven voortbestaan en hoeven de studenten binnen twintig jaar geen Cara Pilsjes te drinken op de parking van de Colruyt.

Geschreven door Sander Petre.

Foto’s door Sander Petre.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s